Uluslararası Eskişehir Sinema Günleri beşinci yılında, tutku, sevinç, kaygı, sabır ve inatla...

Geride kalan beş yılı en iyi bu sözcükler anlatabilir. Güzel, heyecanlı ama bir o kadar da zahmetli günler... Sinema Günleri düşüncesinin, önce kendi içimizde kabulu için verdiğimiz uğraş, kimler çalışacak, filmler nasıl getirilecek, para nasıl bulunacak, fakültede bunca işimizin arasında nasıl zaman ayıracağımız soruları, telaş, karışıklıklar, yarısı bize yarısı başka ülkeye giden film makaraları, son gün elimize geçen filmler, kitabın baskıya yetişmesi için sabaha karşı eve dönebilmek... ve daha pek çoğu, şimdi bizi gülümseten ama yaşarken “herşeyin bittiğini” düşündüğümüz zor anlar...

Büyük ustaların, Truffaut’nun, Antonioni’nin, Fellini’nin gösterebildiğimiz her filmi için duyduğunuz heyecan, sinema önünde biriken kalabalıkları görmek, “yer kalmamıştır” duyurusunu asarken gizlice sevinmek, İran, Güney Kore, Küba gibi dünya sinemasından örnekleri keşfetmek, aramıza katılan yönetmenlerle oyuncularla sohbetler,Amerika’dan, Yunanistan’dan, Slovenya’dan, Fransa’dan gelen konuklarımızla tanışmak, yeni kurulan dostluklar... , hepsine burada yer veremiyeceğimiz bir çok anı belleğimizin en güzel köşesinde yerini aldı. Başka şeylerle kıyaslanmıyacak deneyimleri yaşarken çok önemli bir şeyi de öğreniyorduk: Zor anların kaygısını paylaşarak, birlikte ortak birşey üretmeyi ve “biz” diyebilmeyi...

Sinema salonunun Zeki’si, Hayri’si, sorunları bir şekilde mutlaka çözen Nilüfer, Nazan, en hayalcimiz ama en çalışkanımız Serhat, afişiyle Eren, güzel Türkçesi ile metinleri yazan Hakan, tanıtım kasetleri, basın duyuruları, konuk ağırlama için koşturup duran Yaprak, Gizem, Hakan Uğurlu, çevirilerle uğraşmayı göze alan Hatice... Büyük bir hevesle sinema günleri ekibine katılan öğrencilerimiz, Hüseyin, İsmail... ve “merak etmeyin hallederiz” sözlerini söylemekle kalmayıp gerçekten bunu yapan dekanımız Sezen Ünlü...

Hepimizi bir araya getiren şey sinemaya olan tutkumuzdur. Sinemayı uğraş seçmiş herkesin başına geldiği gibi, biz de görüntülerin bitmez tükenmez şeritlerine dolanıp kaldık...

Yola çıkarken, popüler sinemanın dışında sanat filmlerini, sinema tarihinin klasiklerini seyretmek, yeni sinemaları keşfetmek, sinema üzerine düşünmek, tartışmak isteyen insanların bu kentte de yaşadığını düşünüyorduk. 1975 yılında şimdi rektörümüz olan hocamız, Engin Ataç’ın başkanlığında AKÇE Sinema Klübü bu tohumları atmıştı. Sinemanın farklı kültürlere kapılarımızı açan çok önemli bir araç olduğuna, sinemada farklı anlatımları anlayabilmenin belli bir sinema kültürü gerektirdiğine, bunun yolunun ise ancak çok sayıda nitelikli film izlemekten geçtiğine ve sinema günlerinin zaman içinde kendi seyircisini yaratacağına inanıyorduk.

Eskişehir Sinema Günleri, alçak gönüllü bir sesle bunu başarabildiğini söylemektedir; büyük iddaları olmadan, ilkelerinden ödün vermeden, bir demet kır çiçeği gibi sade ve gösterişten uzak...

Prof. Dr.Gülseren Güçhan